Mooi geluid…

Relaas van een oude lul
Ik ben, geloof ik, wel een audiofiel… Genieten van een mooi en zuiver geluid, dat je onderscheid kan maken tussen de diverse partijen die gespeeld worden in de muziek. 1e, 2e en 3e Trombone partijen, Viool, Cello of in de hedendaagse muziek welke sample bibliotheek ze hebben gebruikt. Ik hou daar van, de plaatsing van het geluid, de warmte, de emotie… Lekker wegdromen bij een heerlijk stuk Jazz of Klassiek (niet alles), Folk, Country, Grunge eigenlijk wel alles. Zelfs in het gegil van Messugah, daar kan ik nog wel iets puurs in ontdekken, al zijn het de drumpartijen, die magistraal voorbij komen. Maar er moet wel iets pakkends in zitten. Op mijn werk bijvoorbeeld, kan ik best wel naar de radio luisteren, maar op een gegeven moment ben ik daar wel helemaal klaar mee. Na het tienvoudig herhalen van een door de BUMA gepushte nummer 1 hit, ben ik gestopt. Ik vind de radio niet meer interessant. Het eigen ego strelen van menig presentator: “Kijk mij nou eens een geweldige artiest hebben ontdekt”…. Bweeeuucchhhh, het is helemaal niets meer. Het gaat er niet meer om hoe de muziek klinkt, maar eerder over hoe vaak ze het woord “nigger”, “Pussy” kunnen zeggen. Of hoe graag ze aan de titties van Monica willen likken….waar gaat het allemaal over. Toen ik vorige week in de file (elke dag), weer eens “a string of Pearls” voorbij hoorde komen, of hoe we gisteren konden genieten van Magda Mendes in Lantaren/Venster, wist ik het zeker. Ik ben een audiofiel. Nu ben ik voor de rest van mijn leven gebrandmerkt…..stop mij ook maar in een hokje.

Mooi hokje
Wens van mij zou zijn om een kubieke meter geïsoleerde houten cabine te hebben, met daar in een heerlijke warme leren stoel (van Eames), een deftige audio set en een heerlijk paar speakers. Een gedimd warm licht en rust. Na het de hele dag te hebben vertoefd in een kakofonie van herrie, thuiskomen, je schoenen uit schoppen, naar boven naar je cubicle. Even een kwartier luisteren naar de trompetkunsten van Dizzy Gillespie of naar de rauwe stem van Tom Waits, de Noorse klanken van Haugtussa, die zouden dan genoeg moeten zijn om je door de daglijkse herrie geteisterde ziel weer nieuw leven in te blazen.

Echte audiofielen
Een goede vriend van me heeft me ooit meegenomen in de wereld van de Audio freaks, waarin de meest dure speakers en versterkers de revue passeerden. Hele discussies over de kwaliteit van de lampen van de versterkers en over hoe goed de opnames zijn (of juist niet), het heeft me veel geleerd. Ik ben toen in aanraking gekomen met een hoop nieuwe muziek, en er nog steeds dankbaar voor. In elk geval verder kijken dan wat er in de top 40 staat. Niet bang zijn om eens naar een nieuwe artiest te luisteren of naar een vreemde muziekstijl. Mijn hele dure audioset is er niet gekomen, daar ben ik te kritisch voor. En toen tijdens een audioshow er een discussie ging over dat de stroomkabel naar je versterker van een bepaalde kwaliteit moest zijn, toen haakte ik af.

Denkend aan de bouwvakker die in de binnenmuren, gewoon standaard kabel gebruikt. Omdat zijn baas die voor 2 Euro goedkoper bij de bouwmarkt kon bestellen. Het is natuurlijk leuk om een super zuiver geluid te kunnen horen, maar laten we vooral niet vergeten dat het om de zuiverheid van de muziek gaat.

No Comments

Leave a Reply