Vreemd beangstigend

Eindelijk zijn ze binnen gekomen, de jodium tabletten… verstrekt door onze overheid onder het mom van: “Als wij ze bewaren duurt het verspreiden er van, in het geval van een ongeval, straks te lang….en we hebben de opslagruimte nodig waar ze nu worden bewaard”. Ik ging er ineens over nadenken, wat is er eigenlijk aan de hand, dat we de pillen nu krijgen? Staat inderdaad de kernreactor in Belgie op klappen? Verwachten ze een nucleaire aanval van Zuid-Korea op Amerika of nog erger. En wat ik eigenlijk nog vreemder vind, is dat de pillen alleen worden verstrekt aan onze kinderen, hmmmmm (mannetje wat onder zijn kin wrijft). Misschien is er toch een oplossing gevonden voor de overbevolking. en willen ze alleen de jongere generatie bewaren en mogen wij, als ouwetjes, afscheid nemen van het aardse. Maar daar zou toch een andere manier voor gekozen kunnen worden. Preventief ruimen is daar natuurlijk ook een goed voorbeeld van. Als niet ter zake doend vlees, in een grijper een grote container in. Doet me ineens denken aan een film uit de oudheid, Soilent Green, waarin de mensen die oud waren werden gerecycled tot voedsel…ook wel een idee.

Reclame campagne
Ik vraag me af of ik de enige ouder ben die zich ongerust maakt over de verspreiding van de pillen. Misschien is het toch wel een idee geweest om er toch iets meer informatie bij te geven. De verpakking ligt nog ongeopend in de kast met alle medicijnen, dus misschien zit er wel een briefje in met alle ins-en-outs, maar ik heb er eigenlijk nog niet naar gekeken. Misschien had een leuke campagne wel iets geweest op televisie, maar dan wel eentje die beter werkt dan “wij gaan weer naar school”. Het is leuk dat de automobilisten worden gewaarschuwd dat de kinderen weer naar school gaan, maar misschien kunnen ze de kinderen beter waarschuwen dat het verdomd vervelend is als ze met zijn vijven naast elkaar fietsen terwijl ik er met een rustige vaart voorbij probeer te rijden. De boze blikken die je dan krijgt zijn niet mis. Misschien is het wel een idee om een bordje te maken “als je met zijn vijven naast elkaar fietst, staat er om de volgende hoek een boos kijkende met een schep, die je een mep verkoopt”. Blijven ze ineens netjes achter elkaar fietsen. “Wij gaan naar school”, dat is toch een beetje krom. Beetje hetzelfde idee dat je tegen iemand zegt, dat hij moet uitkijken bij het oversteken op een oversteekplaats, misschien is het beter dat de automobilist uitkijkt als hij een oversteekplaats nadert….. maar dat terzijde.

Er zou dus een goede reclamecampagne voorafgegaan moeten zijn voor de jodiumpillen. Maar hoe vertel je dat nieuws eigenlijk zonder dat de mensen zich zorgen gaan maken? “Ze zijn echt helemaal overbodig, hoor”. “Alleen in het uiterste geval van een nucleaire ramp of oorlog zijn ze nodig, en dat gebeurt nooit”. Had de wereld momenteel niet in chaos geweest had ik er nog wel in geloofd, maar met de diverse cellen van de diverse terroristengroepen?!?!?!?!? Ik weet het niet. Hebben ze misschien aanwijzingen gevonden dat er een Belgische terroristencel, de kerncentrale in Doelwil opblazen?!!? Met belgische terroristen en opblazen, kom ik toch niet verder dan feestelijke ballonnen. Trouwens toen Chernobyl uit elkaar spatte hoefden we alleen dat jaar maar geen spinazie te eten, eerlijk gezegd vond ik dat nou ook weer niet zo heel erg.

Moeten we ons zorgen maken?
Sommige dingen daar kan je je geen zorgen over maken. Als je er iets aan kunt doen, dan moet je het doen, maar als het niet te veranderen is, laat het dan maar los. Deze preventieve Jodium pillen, ik stop ze in de kast, en waarschijnlijk als er zich een ramp voordoet, dan ben ik ze al weer vergeten.

No Comments

Leave a Reply