Perikelen in een klein dorp…

Het dorp waarin wij wonen is bezig met een aardige metamorfose. De supermarkt is naar een nieuwe locatie gegaan, er worden nieuwe huizen gebouwd. Er is zelfs een multi functioneel centrum met de nieuwe scholen samengevoegd. Heerlijk, de luxe die wel willen samengevoegd op één plek. Het is een fijn dorp om in te wonen en eigenlijk zou ik ook nooit willen verhuizen (op het idee om te emigreren naar zweden en het huisje op de veluwe na). We kennen elkaar, we zeggen nog vriendelijk goedemorgen tegen elkaar en we letten nog een beetje op mekaar. Een buitenstaander is snel herkend.

Zoals ik zei, zijn de scholen ook verplaatst naar het MFC (multi functioneel centrum). Beide scholen in één gebouw, maar toch behouden ze hun eigen identiteit. Onze kinderen moesten al sinds dat ze naar school gaan elke morgen oversteken over de “drukke” doorgaande dorpsweg. Dat was best wel een dingetje, want er werd hard gereden en het overzicht op de plaats waar je moest oversteken was ook niet helemaal super. Er is een soort wegversmalling gemaakt, wat er voor moet zorgen dat het verkeer, op de juiste plaats, met een iets minder hoge snelheid voorbij dendert. En dat werkt. Onze kinderen zijn al die jaren van de éne naar de andere kant gereden zonder dat er iets met ze is gebeurt. Gelukkig maar. Maar toen stond onze school nog aan de andere kant van het dorp, aan de andere kant van onze doorgaande dorpsweg.

Raar?
Nu de school is verplaatst naar onze kant van het dorp en onze kinderen niet meer deze oversteek hoeven te maken, is er ineens iets raars aan de hand. Er worden maatregelen genomen?!?! Er wordt actie ondernomen?!?! Er wordt ingegrepen?!?! Er worden klaar-overs geregeld om het oversteken van de kinderen veiliger te maken en er komen waarschijnlijk nog meer maatregelen om de kans op ongelukken te verkleinen. Géén probleem, ik kan me helemaal voorstellen dat iedereen wil dat zijn kinderen veilig op school aankomen. Ik vind een heel goed plan. Er wordt vanuit de school (scholen) en de gemeente maatregelen genomen. Chapeau, applaus, goed gedaan…. Maar ik vind het wel raar dat het nu pas gebeurt. Toen onze kinderen naar school gingen werden zulke initiatieven niet genomen.  Hebben wij gefaald als ouders? Hadden wij toen ook aan de bel moeten trekken om dit probleem aan te pakken? Hebben wij verzaakt. Onze kinderen zijn ons niet minder dierbaar dan de kinderen van de ouders aan de andere kant. Dat kan ik me niet voorstellen. Die twee van mijn zou ik in ieder geval niet aan gevaar willen blootstellen. Waarom dan pas nu deze maatregelen?

Er is nog meer mis
Sinds dat de verhuizing van het MFC, met supermarkt, naar “onze kant” heeft plaatsgevonden zijn de verkeersbewegingen in ons voorheen rustig gedeelte van het dorp flink toegenomen. De snelheid van de autos ligt een stuk hoger. Zeker als de kinderen net door de ouders zijn afgezet en diezelfde ouders met een vaart naar hun werk haasten. Géén rekening houdend met de overige kinderen die nog op weg zijn naar school. Vanmorgen nog zoiets dat een kind bijna van haar fiets werd gereden door een “ouder”. Het mooie van een klein dorp is, is dat iedereen precies weet wie er zo hard door het dorp rijdt….maar helaas worden ze daar bijna nooit op aangesproken. Maar ik zou een huichelaar zijn als ook ik mij niet af en toe schuldig maak aan sportief rijgedrag binnen de bebouwde kom. Maar spreek mij daar gerust op aan, ik kan daar hoogstens van leren. Maar zij die zonder zonde zijn, werpe de eerste steen….

Architecten en stads(dorps)planners
Bij het maken van een heel nieuw centrum in zo’n klein dorp zijn natuurlijk een heleboel partijen betrokken. En het is natuurlijk bijna ondoenlijk om het iedereen naar hun zin te maken. Maar het is natuurlijk een beetje apart dat er aan één kant van het dorp er wordt geïnvesteerd om de kinderen veilig naar school te laten gaan (hoera), maar aan de andere kant (waar het hele deel is vernieuwd) er nog geen veilig voetpad is voor de kinderen om naar school te lopen. Onze kinderen moeten nu begeleid óf langs de groenstrook van het voetbalveld lopen, waar ze voor hun sokken worden gereden door de weg spurtende ouders, óf ze moeten over een parkeerplaats van de lokale supermarkt lopen. Geen van twee eigenlijk een goede optie. Er is door de dorpsarchitecten/planners nèt even niet lang genoeg nagedacht om het in één keer goed te doen.

Te nemen stappen
Wat zou volgens mij nou de juiste manier zijn om het geheel veiliger te maken? Er zou een kindveilige route moeten komen tussen de Binnenbans en de ingang van de school aan de JA Tiggelmanstraat. Door of een trottoir te maken aan de kant van de parkeerplaatsen bij de supermarkt waardoor de boodschappers over een drempel moeten (stoep) om op de parkeerplaatsen te komen. Of er moet een trottoir komen langs het voetbalveld tot aan de ingang van de school en dan daar ter plekke een oversteekplaats.  Dan wordt het voor alle kinderen allemaal veilig. 

 

* Dit is natuurlijk helemaal een verhaal gezien vanuit mijn optiek, de obstakels waar ik tegenaan loop/fiets/rij als ik mijn eigen kinderen naar school breng. Er kunnen geen rechten aan worden ontleend, maar ik sta natuurlijk altijd open voor discussie ter verbetering.

 

 

 

 

 

No Comments

Leave a Reply